واقعیت مفهوم بارورسازی دینامیكی عبارت است از بارورسازی ابرهای ابر سرد با مقادیر كافی هسته یخ یا خنك كننده به منظور انجماد سریع ابر،به علت بارورسازی،آب مایع ابر سرد به ذرات یخ تبدیل می شود،گرمای نهان را آزاد می كند.و شناوری را افزایش داده و بدین طریق حركت صعودی ابر را تقویت می كند.در شرایط مناسب باعث رشد بیشتر ابر بخار آب بیشتر و بازده بیشتر بارندگی می شود.علاوه بر آن ،ایجاد بارندگی ممكن است سبب حركت نزولی شدیدتر و فعل و انفعال با محیط همرفت فعال تری را ایجاد كند.

مفهومم بارورسازی دینامیكی اولین بار توسط سیمپسون در 1967 محك زده شد.فرضیه زنجیره وقایع در این آزمایشهای اولیه توسط وودلی و همكاران در 1982 تشریح و خلاصه شد.تعداد كمی از مراحل فرض شده در زنجیره وقایع در آزمایشهای گذشته بررسی یا تایید و توسط مدلهای عددی اثبات شده است.مشاهدات تجربی ،انجماد سریع ابرهای بارور شده را نشان داده اند و شواهدی دال بر رشد ابر به ارتفاعات بالاتردر نتیجه بارورسازی دینامیكی ارائه گردیده است بدلیل مشكل اندازه گیری و مستند كردن زنجیره واكنش های فرضی،آزمایشات اولیه شامل آزمایش FACE-1 و FACE-2 در زمره آزمایشات نوع جعبه سیاه قرار گرفته است.

منبع :www.semnanmet.ir